DIDAXEN

Sinds jaren zijn een aantal enthousiaste leerkrachten bezig om leerkrachten, kinderen en ouders deelgenoot te maken van de ‘axenroos’. Eerst begon het in de klas uit een nood om kinderen met moeilijkheden op een correcte manier te bejegenen en sociale vaardigheden bij te brengen. Later groeide het uit tot een kleine vzw die een aantal scholen begeleidt i.f.v. de axenroos. De axenroos biedt immers aan alle kinderen, leerkrachten én ouders een waarde –en normenkader. Communiceren met kinderen, leerkrachten en ouders via dit kader is bouwen aan een preventief onderwijs –en opvoedingsklimaat.

Met vallen en opstaan, experimenteren en evalueren groeide het vertrouwen om door te gaan. Er werden verbanden gelegd met andere leerdomeinen en de bevestiging van anderen deed de rest. De mediatiestijl binnen het onderwijs veranderde stilaan en er ontstond een wisselwerking tussen ‘leren’ en ‘leven’. Vanuit de ‘wereld’ kwam de ultieme bevestiging: sociale vaardigheden werden opgenomen in de eindtermen. Sterker nog, de eindtermen kwamen wonderwel overeen met de axenroos. Alweer een schot in de roos. Louter kennisoverdracht moest buigen voor het overbrengen van vaardigheden, inzichten en attitudes. Samen met de procesvariabelen ‘welbevinden’ en ‘betrokkenheid’ vormt deze mediatiestijl de basis om kinderen in deze woelige tijd te begeleiden.

Collega’s sprongen mee op de kar en de bal was aan’t rollen. Een ganse school ervaart welke meerwaarde de axenroos kan hebben. Men ontdekt dat de axenroos een uniek communicatiemiddel is en universele waarden in zich heeft.

Langs alle kanten kwam de vraag om deze ervaringen te delen. Scholen en leerkrachten (h)erkenden het nut van de axenroos maar zaten met de handen in het haar om praktisch aan de slag te gaan. Langzaam groeide daarom vzw Didaxen. Met onze ervaring op zak werd er naar scholen gestapt: pedagogische studiedagen, navorming en verdieping werden gebracht vanuit de ‘beleving’.

Toch bleef de vraag groeien om de axenroos grondig te implementeren in scholen. De idee om via een driejarig traject te werken groeide gestaag. Scholen die inschreven in het GOK-beleid kozen als pijler socio-emotionele ontwikkeling. Vermits dit ministrieel besluit ook opgebouwd is voor schooljaren wilden we ook vanuit ons driejarig traject hierop inspelen.

Tijdens het eerste schooljaar wordt er op teamniveau gewerkt. Teambuilding, gezamenlijke doelgerichtheid en deelgenootschap staan centraal. De leerkrachten leren de axen kennen vanuit een persoonlijke beleving en via enkele ‘proevertjes’ met hun leerlingen.

Tijdens het tweede jaar wordt er gebruiksklaar materiaal bezorgd om samen met de leerlingen op stap te gaan door ‘dierenstad’. Via de betrokkenheid met de ouders willen we van ‘dierenstad’ een totaal schoolgebeuren maken waarbij alle betrokkenen kunnen participeren.

Het derde jaar legt accenten bij rapportering, observatie, werkvormen en organisatievormen. Via uitgewerkte projecten wordt ‘de axenroos’ geïmplementeerd. Hierbij staan de beleving en de transfer met andere leerdomeinen centraal.

Zo willen we de mensen coachen en ondersteunen in hun tocht door ‘dierenstad’. Een uitdagende tocht die ook voor ons nog steeds een stoot van adrenaline betekent.

De begeleiders van vzw DIDAXEN wensen u een boeiende en verrijkende tocht door ‘dierenstad’.